YA LİMAN OL YA UZAKTA KAL

         İNSANIN HAYATI BOYUNCA GÜVENEBİLECEĞİ BİRİNİN YANINDA OLMASI NE BÜYÜK ZENGİNLİKMİŞ....

•          Bu hayatın içinde aslında güçlü görünüp de yalnızlığıyla boğuşan çok insan var. Kimi ailesini ,kimi eşini yanında bulmak, güç almak ister.Oysa ki her zaman ,her olayda kendimizden başka kimseye güvenemeyeceğimizi anlamamız gerek.
•          Korkularımız ve tüm sıkıntılarımız sadece ama sadece bize özel kalıyor maalesef.Çoğu zaman küçük bir çocuk gibi birilerine sığınıp güvende olduğumu hissetmek isterim.Çocukluğumda annemin,babamın bana dokunduğu gibi sıcak ,samimi bir el beklerim ne yazık ki her defasında boşta kalır o elim.Ben artık koca bir insan olmak istemiyorum.
•          Bende hayatımda bir kere çaresiz olmak,olduğum gibi görünebilmek ve tereddüt etmeden güvenmek sığınmak istiyorum.Hep hayalini kurardım öyle bir limanın.Gözyaşlarımı korkmadan akıtabileceğim ,sorgusuz sualsiz bana kol kanat gerecek güçlü birinin hayatımda olmasının.
•          Bütün gün ,girdiğim her ortamda,kalabalıkta güçlü, güler yüzlü görünmek sadece gece yalnız kaldığımda el ayak çekildiğinde dökülen gözyaşlarımın şiddetini arttırıyor.En kötüsü de bu olanları birine anlattığında,bu eksiği paylaşmak istediğinde yapılan yorumlar ve ön yargılar.

         Ya yorumsuz dinleyin ya da bırakın yalnızlığımda kaybolayım.Sığınacak limanım değilsen,savrulacak fırtınam da olma....

AŞKIN İÇİN KENDİNİ FEDA EDER MİSİN?

           15 sene olmuştu.Sevdiği adamla birlikteliğini adlandıralı tam 15 sene...Evlilerdi başlarda herşey çok güzel diye düşünen kadın zamanla aslında kendini kandırdığını farketti.Bir masala inanmış ve onu yaşamaya çalışıyordu.
          Bir gün sevdiği adamı kaybetmeye başladığını anladı.Savaşmaya karar verdi ne olursa olsun bu hayatı toparlayacak ve aşkına sahip çıkacaktı.Böylelikle seneler geçti bitti...Ve bir gün sevdiği,değer verdiği,kaybetmeme uğruna herşeyi yaptığı o adam karşısına geçti.
          "Sıkıldım yaşadığımız hayattan,bu düzenden,herşeyden sıkıldım" dedi.Kadın inanamıyordu duyduklarına.
          "Sebep"dedi çaresizce...Kaybetmek istemiyordu aşkını,evliliğini...
          "Sebep yok"dedi adam ve ekledi "AYRILALIM"
           Yıkım anıydı o an kadın için.Senelerdir verdiği savaşı kaybetmişti.Daha fazla gücü kalmamıştı.Bu sözden sonra daha ne yapabilirdi ki...
           Bir söz vardı akklından çıkmayan"Seviyorsan eğer serbest bırakacaksın dönerse seviyordor,dönmezse zaten hiç senin olmamıştır."
          Karar vermek o kadar zordu ki...

          Sevginin ne olduğunu düşündü.Sevgi belkide aşkım dediğin insanın mutluluğu için kendinden vazgeçmekti.Belki dedi"Belki içinde hala birşeyler vardır bensiz kalınca anlar döner"dedi.

          İçindeki tüm korkulara rağmen çaresizce kabul etti.

          "Eğer mutlu olacağına inanıyorsan ayrılalım"

          O anda yaşlar süzüldü gözünden.Senelerdir uğruna savaştığı son aşkı gidiyordu artık.Öylece baktı adam eşyalarını toplarken.

          "Son kez"dedi.

         "Bak yüzüme"Gözlerini görmek istiyordu sadece.Anlarmıydı acaba dönüp dönmeyeceğini.

         Uzun uzun baktı ve sessizce veda etti içinden kalbi yanarak...

         "Dönermisin bilmem aşkım ama mutluluğun böyle sağlanacaksa yolun açık olsun"dedi giden aşkının arkasından.

         Kapıyı kapattı ve artık gerçekten yalnızdı...  

FARKLILIKLAR VE ZORLUKLARI

İnsanların hayat tarzları ya da görünüşleri,engelleri toplumdan soyutlanması için ne kadar gereksiz bahaneler. Bir çocuğun ya da bırakın çocuğu ergenin bile dışlanabilmesi,o meraklı acıyan bakışlar kişinin kendisini ve ailesini ne kadar üzüyor farkındalar mı acaba.
Dışarıda gezerken,aileleri sosyalleşmeleri için uğraşırken bizim insanlarımız neden bu kadar acımasız oluyor? İstisnalar var tabi…Yanlış anlaşılmasın doğal davranan destek olanlar da var. Ailelerini eşlerini kalabalığa karışmaktan usandıran davranışları olanlara bu sitem.
Herkes soruyor ‘nesi var.’Anlatana kadar bıkmadan bekliyorlar, anlatıyorsunuz o zaman da vah vah lar başlıyor. Aslında ailenin bu durumdan ne kadar rahatsız ve sıkıntılı olduğunu anlayamıyorlar. Acımayın sormayın. Bu şekilde davranarak o insanların aranızda her zaman farklı hissetmesine sebep oluyorsunuz.Sonrada engellilere destek olmaya çalışan kurumlara yada kişilere sözde destek veriyorsunuz.
Bırakın hiçbirşey yokmuş gibi aramıza katılsınlar yaşasınlar.Bence bize topluma düşen acımadan hisettirmeden yardımcı olabilmek zorluklarını kolaya çevirmek.Üzgün yüzlerle gözlerle değil hoş geldin dercesine bakabilmek…

    Yalnızlıkla nasıl baş edilir sizce...
     İnsan yalnızlığını atlatmalı ama ne şekilde bunu bulabilmek çok zor işte.Aile,arkadaş,eş,çocuk yada kim olursa olsun çoğu zaman yalnızlığınıza çare olmazlar.Yanında seninle olmaya çalışırlar ama zamanla o kadar uzaklaşmışındır ki o insanlardan kendini kalabalıklar içinde yapayalnız bulursun.
    Anlatamazsın çünkü bilemezler anlayamazlar."Seni anlıyorum haklısın üzülme"Derken bile aslında ne kadar yabancı olduklarını anlatırlar bir şekilde.
    Samimi değildir,teselli amaçlı söylenen sözlerdir. Bilirsin ama kalp kırmamak için dinler ve susarsın.Bu şekilde yalnızlığı daha da büyütürüz aslında.
   

AŞK VE YALNIZLIK

  Bu kadar senle doluyken sensiz kalmak ne kadar zormuş....
  Bana yakın bendesin ama ulaşamayacağım kadarda uzakta....
  Seni sensiz yaşamaya mahkum ettiin ben,yalnızlığımla karşılıksız aşkınla bir başımayım.Kalbimi daha fazla acıtma ya çık git hayatımdan ya da bana dön tek gerçeğim çaresiz aşkım sevgilim....

AŞKIMIN YALNIZLIĞI

Sana bu kadar yakınken uzakta durmak ne kadar zor.Aşkınla yanarken seni sensiz yaşamak...
Beni neden bu acıya mahküm ediyorsun?Elimi uzatsam ordasın ama benden çook uzaklarda bambaşka bir hayattasın.Yüzüne her baktığımda acıyan kalbim,unutmalıyım dedikçe içimde alevlenen aşkın,şu dünyada kendi adıma yaşadığım içimde yaşattığım en güzel acısın.
Beni daha fazla sensiz bırakıp acı çektirme.Ya olduğun gibi yakınımda benliğinle benimle kal,ya da hayatımdan çık git aşkımı gerçekten yalnızlığıyla bırak...